Skitour mit Douwe und Hub auf den Hoch Fulen (Bildli 1 bis 25 vu 25)
DSCF0008.JPG
DSCF0009.JPG
DSCF0010.JPG
DSCF0011.JPG
DSCF0012.JPG
DSCF0016.JPG
DSCF0017.JPG
DSCF0018.JPG
DSCF0019.JPG
DSCF0020.JPG
DSCF0021.JPG
DSCF0022.JPG
DSCF0023.JPG
DSCF0024.JPG
DSCF0025.JPG
DSCF0026.JPG
DSCF0027.JPG
DSCF0028.JPG
DSCF0029.JPG
DSCF0030.JPG
DSCF0031.JPG
DSCF0032.JPG
DSCF0033.JPG
DSCF0034.JPG
DSCF0035.JPG
am Max sini Helgä
eis ufe
film ab
Hoe de bergen in zwitserland kwamen

Vroeger was Zwitserland een van de vlakste landen van de wereld. Wel was het hele land vol met stoeltjesliften en skiliften, maar ze gingen allemaal recht door. De bergstations waren niet hoger als dalstations, en als de mensen uitstapten, wisten ze niet goed wat ze moesten doen. „Je ziet niets meer“, zeiden ze en gingen radeloos terug. Ski’s en slees verdwenen in de kelder. „Wat wij missen“, zeiden zij tot elkaar, „zijn de bergen“.

Op een keer wandelde een knappe Zwitser naar Holland. Matter heette hij, Benedikt Matter. Wat hij daar zag, verbaasde hem. Het hele land was vol van bergen, maar daar waren nog ski’s nog slees, niet te spreken van stoeltjesliften of skiliften. In de winter klommen de Hollanders op de versneeuwde toppen en gleden met hun klompen naar beneden. Maar na één keer hadden ze genoeg. De klompen vulden zich snel met sneeuw, en ze kregen natte voeten.

„Het is zo moeilijk“, zeiden ze tegen elkaar, „wat wij missen is het platte land“. Benedikt Matter spitste zijn oren. „Wat willen jullie dan met dat platte land doen?” vroeg hij de Hollanders. „Tulpen planten!“ riepen ze meteen, „daar hoeven we niet veel voor te doen“. „Dan hebben we geluk“, zei Benedikt Matter, „in Zwitserland hebben we niets als tulpen. We weten niet waarheen ermee“. Zo besloten de Hollanders hun bergen met de Zwitsers tegen tulpen te ruilen.

De Zwitser begonnen nu al hun tulpebollen in kisten te verpakken en naar Holland te sturen. Met de bergen was het een beetje moeilijker. Daar herinnerde zich Benedikt Matter aan het oude spreekwoord „Het geloof verplaatst bergen. We moeten eraan geloven“, zei hij, „dan gebeurt het ook.“

Toen gingen alle Hollanders en Zwitsers een dag naar de kerk en geloofden heel sterk, dat de bergen van Holland naar Zwitserland kwamen, en kijk maar aan, in Holland knakte en knarste en kraakte het, een berg na de andere werd uit de aarde gerukt, vloog naar Zwitserland en bleef daar. Eindelijk gingen de Zwitserse bergbanen en skiliften naar boven. Je had boven een mooi uitzicht over de andere bergen, en je kon met de ski’s naar beneden. En nu kwamen de mensen van overal om hier hun vakantie door te brengen. De Hollanders moesten zich niet meer met de bergen afgeven, want nu was bij hun alles plat geworden. En ze planten overal tulpen en verkochten ze in de hele wereld.

Zo waren ze beiden tevreden, de Hollanders en de Zwitsers, en omdat de man, die op dit idee gekomen was Benedikt Matter heette, heeft men de mooiste berg naar hem „MATTERHORN“ genoemd.

van Franz Hohler, Zwitserse schrijver en kabaretist